mywaylee's Blog

Just another WordPress.com site

nowy system bankowy w islandii

Posted by mywaylee w dniu 27 listopada 2011

Islandczycy sprawili, że rząd, który Aprobował pod dyktando światowej finansjery zubożyć islandzki naród zgodnie ze scenariuszem aktualnie „przerabianym” przez Grecję, podał się w komplecie do dymisji! Główne banki w Islandii zostały znacjonalizowane i mieszkańcy zdecydowali jednogłośnie zadeklarować niewypłacalność długu, który został zaciągnięty przez prywatne banki w Wielkiej Brytanii i Holandii.
Doprowadzono też do powołania Zgromadzenia Narodowego w celu ponownego spisania konstytucji. I to wszystko w pokojowy sposób. To prawdziwa rewolucja przeciw władzy, która doprowadziła Islandię do aktualnego załamania.
Na pewno zastanawiacie się, dlaczego te wydarzenia nie zostały szeroko nagłośnione? Odpowiedź na to pytanie prowadzi do kolejnego pytania: Co by się stało, gdyby reszta europejskich narodów wzięła przykład z Islandii?
Oto krótka chronologia faktów:
• Wrzesień 2008 roku: nacjonalizacja najważniejszego banku w Islandii,Glitnir Banku, w wyniku czego giełd zawiesza swoje działanie i zostaje ogłoszone bankructwo kraju.
• Styczeń 2009 roku: protesty mieszkańców przed parlamentem powodują dymisję premiera Geira Haarde oraz całego socjaldemokratycznego rządu,a następnie przedterminowe wybory.
Sytuacja ekonomiczna wciąż jest zła i parlament przedstawia ustawę, która ma prywatnym długiem prywatnych banków (wobec brytyjskich i holenderskich banków) wynoszącym 3,5 miliarda euro obarczyć islandzkie rodziny na 15 lat ze stopą procentową 5,5 procent.
W odpowiedzi na to następuje drugi etap pokojowej rewolucji.
• Początek 2010 roku: mieszkańcy zajmują ponownie place i ulice, żądając ogłoszenia referendum w powyższej sprawie.
• Luty 2010 roku: prezydent Olafur Grimsson wetuje proponowaną przez parlament ustawę i ogłasza ogólnonarodowe referendum, w którym 93 procent głosujących opowiada się za niespłacaniem tego długu.
W międzyczasie rząd zarządził sądowe dochodzenia mające ustalić winnych doprowadzenia do zaistniałego kryzysu. Zostają wydane pierwsze nakazy aresztowania bankowców, którzy przezornie odpowiednio wcześniej uciekli z Islandii.

W tym kryzysowym momencie zostaje powołane zgromadzenie mające spisać nową konstytucję uwzględniającą nauki z dopiero co „przerobionej lekcji”. W tym celu zostaje wybranych 25 obywateli wolnych od przynależności partyjnej spośród 522, którzy stawili się na głosowanie (kryterium wyboru tej „25″ – poza nieposiadaniem żadnej książeczki partyjnej – była pełnoletniość oraz przedstawienie 30 podpisów popierających ich osób). Ta nowa rada konstytucyjna rozpoczęła w lutym pracę, która ma się zakończyć przedstawieniem i poddaniem pod głosowanie w najbliższych wyborach przygotowanej przez nią „Magna Carty”.

Czy ktoś słyszał o tym wszystkim w europejskich środkach przekazu? Czy widzieliśmy, choćby jedno zdjęcie z tych wydarzeń w którymkolwiek programie telewizyjnym? Oczywiście – NIE! W ten oto sposób Islandczycy dali lekcję bezpośredniej demokracji oraz niezależności narodowej i monetarnej całej Europie pokojowo sprzeciwiając się Systemowi.
Minimum tego, co możemy zrobić, to mieć świadomość tego, co się stało, i uczynić z tego „legendę” przekazywaną z ust do ust.
Póki co wciąż mamy możliwość obejścia manipulacji medialno informacyjnej służącej interesom ekonomicznym banków i wielkich ponadnarodowych korporacji. Nie straćmy tej szansy i informujmy o tym innych, aby w przyszłości móc podjąć podobne działania, jeśli zajdzie taka potrzeba.
(Źródło: Na podstawie artykułu Marco Pali „Storie di ordinaria rivoluzione…”, http://creativiculturali.ning.com/profiles

http://czasprzebudzenia.wordpress.com/

komentarzy 13 to “nowy system bankowy w islandii”

  1. Brus_Zły_Lis said

    a tutaj coś o kulczyku i jego powiązaniach z wałęsą i kwaśniewskim vel stolzmanem
    http://czerwonykiel.blogspot.com/2011/11/eine-kleine-familie-kulczyk.html

  2. bezimienny said

    Witam, mam małą prośbę

    Doktor Eugeniusz Sendecki – prezes Internetowej Telewizji Narodowej od dłuższego czasu szuka tłumacza do jego filmów – na język Niemiecki. Prosił mnie abym napisał do kilku blogów w tej sprawie

    Czy mógłbyś na blogu zamieścić takowe ogłoszenie?

    „Prezes Telewizji Narodowej Dr. Eugeniusz Sendecki szuka tłumacza filmów na język Niemiecki. Osoby chętne proszone są o kontakt na adres: endecki@wp.pl

    i tam też możesz dać linka do jego telewizji aby ludzie wiedzieli kim jest Sendecki

    http://www.youtube.com/user/EugeniuszSendecki71

    http://eugeniuszsendecki.nowyekran.pl/

    tylko dać ogłoszenie. Nie musisz zamieszczać jego filmów na blogu,

  3. alexirin said

    Wystąpienie dr Ryszarda Opary (07.12.11)

  4. Emily said

    Niesamowite! Bezcenny artykuł. Rozsyłajmy to wszystkim, aby jak najszybciej ludzi poinformować co robić!
    Czy jest wersja angielska?

  5. mironik said

    a u nas całkiem inaczej:
    http://wiadomosci.wp.pl/title,100-mld-zl-z-Polski-dla-europejskich-bankrutow,wid,14070940,wiadomosc.html?ticaid=1d884

  6. jakzawsze said

    Foty z protestów:
    http://cryptome.org/protest-series.htm

  7. miziaforum said

    PONOWNIE OSTRZEGAM PRZED BLOGOWYMI ETATOWYMI RZĄDOWYMI DEZINFORMATORAMI

    MONITORPOLSKI I ZENOBIUSZ BLOG

    ( panowie owi to niejawni wspólpracownicy rządowego ośrodka w Białobrzegach )

    ======================================================

    nie dajsie sie ogłupiać I ODCIĄGAĆ UWAGI OD TEGO CO SIĘ W POLSCE DZIEJE

    ======================================================

    JAK TO DZIAŁA

    myślę ze po przeczytaniu tego jasno przejrzycie na oczy kim są w/w i inni

    WYSTARCZY PORÓWNAĆ Z PONIŻSZYM TEKSTEM SPOSÓB FUNKCJONOWANIA BLOGÓW

    =

    Wprowadzenie do socjotechniki

    Mianem „socjotechnika” określa się zarówno ogół metod i działań służących do uzyskania pożądanego zachowania się jednostek i grup ludzkich, jak i naukę o sposobach i wynikach świadomego wpływania na rzeczywistość społeczną poprzez prawo, edukację, sprawowanie władzy itd.

    Socjotechnika w pierwszym znaczeniu to oddziaływanie na innych, sprawiające, że podświadomie zachowują się oni w sposób, w jaki świadomie i z własnej woli prawdopodobnie nie zachowaliby się, bądź podjęli podświadomie decyzje, których świadomie być może nie chcieliby podjąć.

    W znaczeniu drugim socjotechnika stanowi trzon demokracji i ustalonego porządku prawno-obywatelskiego, jaki znamy ze współczesnych czasów.

    Socjotechnikę nazywa się też manipulacją, wywieraniem wpływu, sterowaniem ludźmi itp. Pożądane zachowania uzyskuje się, fałszując rzeczywistość na różne sposoby – od prostego naginania faktów i dobierania ich tak, by przemawiały za określoną tezą, do otwartego, wielopoziomowego oszustwa.

    Podstawowe błędy socjotechniczne

    Istnieją trzy podstawowe błędy w ocenie rzeczywistości, których popełnianie sprawia, iż postępujemy tak, jak sobie tego życzą manipulatorzy:
    Ograniczony horyzont. To opieranie całości dostępnej wiedzy na temat przedmiotu, osoby, cechy lub sytuacji tylko na jednym fakcie, jednej informacji, jednej cesze. Resztę dopowiadamy sobie sami, zwykle w sposób, zaplanowany przez manipulatora.
    Przenoszenie cech. Tworzenie związków pomiędzy osobami, sytuacjami lub cechami, których faktycznie nie ma lub są zbyt słabe do udowodnienia. Przykładem może być seksowna modelka reklamująca samochód. Jej uroda i seksapil tworzą w naszej podświadomości pozytywne skojarzenia z reklamowanym pojazdem i powodują, że postrzegamy go jako bezpieczniejszy, szybszy, lepszy niż ten, w reklamie którego nie użyto ładnej pani.
    Zmiana punktu widzenia. Czyli przedkładanie własnego interesu nad to, co o nas powiedzą lub pomyślą inni. Często nawet świadomie godzimy się na zauważoną manipulację lub oszustwo, bo boimy się reakcji manipulatora na nasz opór lub sprzeciw. Zapominamy, że reakcji najprawdopodobniej nie będzie żadnej, bo osoba ta jest świadoma, że nas oszukuje i to jej zachowanie jest karygodne. Nawet, gdyby nieprzyjemna reakcja miała jednak miejsce, to prawdopodobnie nigdy więcej już tej osoby nie ujrzymy i nie powinniśmy przejmować się jej poglądem na nas samych. A na pewno nie powinien on być ważniejszy od naszego własnego interesu.

    Co na to prawo?

    Prawo oficjalnie nie chroni nas przed manipulacją, bo… nie jest to możliwe, ani nawet pożądane. Socjotechnika dotyczy każdego z nas i objawia się w niemalże każdym momencie naszego życia. Prawne blokowanie reguł socjotechnicznych, które stanowią trzon każdej manipulacji jest więc technicznie niemożliwe. Należałoby w tym celu na nowo zdefiniować całe prawo, a przy okazji zakazać tak oczywistych spraw, jak np. okazywanie sobie nawzajem sympatii lub wdzięczności za okazane dobro.

    Blokowanie reguł socjotechnicznych jest też niepożądane, bo w większości przypadków służą nam one dobrze. Powstały w wyniku trwającej setki tysięcy lat ewolucji gatunku ludzkiego i stanowią trzon sensu jego istnienia. Problemem nie są reguły same w sobie, ale ich stosowanie w manipulacyjny sposób

    Czy manipulacja może służyć dobru?

    Socjotechnika ma najczęściej negatywne konotacje, ale nie wolno zapominać, że służyła i służy nadal dobru jednostek i całych społeczeństw. Przykładami może być edukacja i wychowywanie, w których dość często stosuje się autorytet, czyli wywieranie wpływu przy pomocy reguły o tej samej nazwie. Również gdyby nie on – objawiający się w postaci poszanowania prawa, urzędów i władzy – nigdy nie wytworzylibyśmy spójnego systemu demokracji, jaki obowiązuje w większości współczesnych państw i stanowi podstawę organizacji ludzkości.

    Z kolei, gdyby nie wspomniana już reguła wzajemności, nigdy nie mielibyśmy pewności, że za okazane dobro, czy wykonaną pracę możemy oczekiwać adekwatnej zapłaty. Również na negatywne zachowanie z naszej strony możemy spodziewać się podobnej reakcji, dzięki działaniu tej reguły socjotechnicznej.

    To tylko dwa przykłady, ale tak naprawdę każda z siedmiu reguł wywierania wpływu w swoim podstawowym znaczeniu daje nam więcej pożytków niż strat. Problem pojawia się, gdy stosuje się je w manipulacyjny sposób.

    Spin – pejoratywne określenie w socjotechnice (public relations) mocno zniekształconego portretu rzeczywistości na czyjąś korzyść, w związku z jakimś wydarzeniem lub sytuacją, którego głównym celem jest uzyskanie subiektywnie najlepszego rezultatu.

    W odróżnieniu od tradycyjnego public relations, które opiera się głównie na kreatywnym przedstawianiu faktów, technika „spin” często, lecz nie zawsze, zakłada pełną obłudy, zdradliwą oraz wysoce manipulatywną taktykę zdolną do pozbawienia ludzi zdroworozsądkowego myślenia. „Spin” to akronim wyrażenia „Significant Progress In the News” (tj. Znaczący postęp w informacjach), stosowanego przez specjalistów od PR w połowie lat osiemdziesiątych w związku z tzw. Inicjatywą Obrony Strategicznej (SDI). Inicjatywa ta została w tym czasie poddana ostrej krytyce jako technicznie wysoce niepraktyczna, a „Spin” był próbą przeciwstawienia się tego typu opiniom dzięki rozpowszechnianiu informacji potwierdzających stały postęp techniczny w dziedzinie SDI.

    Przykłady[edytuj]

    Przykładem tzw. „spinu” może być sytuacja, która wynikła w wyborach prezydenckich w Stanach Zjednoczonych w roku 2000, kiedy George W. Bush ubiegał się o pierwszą elekcję. Amerykańska opinia publiczna początkowo uważała jego niewyraźną mowę za przejaw niskiego poziomu inteligencji. W odpowiedzi ekipa Busha „przekuła” niezgrabny ton przemówień na przykład jego „swojskiej” (ludzkiej) osobowości. Mogli oni posłużyć się tym w taki sposób, gdyż ówczesny prezydent Bill Clinton zbudował wokół siebie odmienną od Busha otoczkę intelektualisty, utalentowanego w dziedzinie socjotechniki. Zyskał przy tym nawet przydomek „Slick Willy” (zręczny, sprytny, elastyczny, przebiegły Willie), co odnosiło się głównie do faktu, iż mógł on bezproblemowo wyjść z trudnej dyskusji zwycięsko, nawet mimo bezspornej winy.

    W czasie kiedy Bush był kandydatem na urząd prezydenta USA, kultywował on w oczach społeczeństwa amerykańskiego obraz „swojego chłopa”, którego poczucie moralności zwyciężało wszystkie niedociągnięcia w dziedzinie intelektu. Tak więc ekipa polityczna Busha przeciwstawiała skutecznie swego „nieokrzesanego” kandydata kandydatowi Partii Demokratycznej, dzięki wykorzystaniu jego niezbyt błyskotliwych przemówień i zachowania jako charakterystycznej cechy o pozytywnym wydźwięku.

    Przykłady w Polsce[edytuj]
    opóźnianie przez „Gazetę Wyborczą” publicznego ujawnienia informacji o „aferze Rywina”, ze względu na trwające negocjacje rządu Leszka Millera w sprawie akcesji Polski do Unii Europejskiej (co przyznała Wanda Rapaczyńska w jednym z wywiadów telewizyjnych oraz Adam Michnik na konferencji prasowej 15 stycznia 2003 r.)
    zasugerowanie przez Jacka Kurskiego podczas kampanii prezydenckiej w 2005 r., że dziadek Donalda Tuska służył w Wehrmachcie podczas II wojny światowej

    Techniki spin[edytuj]

    Wyróżnia się następujące typy techniki „Spin”:
    Tzw. wybieranie wisienek (selektywna prezentacja dowodów, które potwierdzają czyjąś rację)
    Selektywne użycie faktów
    Zaprzeczenie bez zaprzeczenia (wypowiedzi, fakty, które brzmią, wyglądają jak zaprzeczenie, w istocie nim nie będąc)
    Wyrażenia/zwroty wypowiadane w sposób, który zakłada nieudowodnione prawdy
    Eufemizmy stosowane w celu ukrycia lub rozpowszechnianiu czyjegoś programu

    Inna technika typu „Spin” zakłada opóźnienie w publikowaniu złych wiadomości, w celu możliwości ukrycia ich w cieniu ważniejszych lub pozytywnych wydarzeń. Znanym przykładem tego typu praktyk było wydarzenie, kiedy to rzecznik rządu Wielkiej Brytanii Jo Moore w e-mailu wysłanym 11 września 2001 r. określiła sytuację po ataku na WTC „dobrym dniem na pozbycie się wszystkiego, co chcielibyśmy pogrzebać” (chodziło między innymi o ogłoszone dwa dni później zmiany w wydatkach jej departamentu – liczono, że dzięki tragedii nie zostaną one zauważone), co skończyło się wkrótce jej odwołaniem.

    Osoba będąca specjalistą techniki „spin” określana jest mianem Spin doctor.

    Socjotechnika, ogół metod, środków i działań praktycznych zmierzających do wywołania pożądanych przemian w postawach lub zachowaniach społecznych, np. oddziaływanie (pozytywne lub negatywne) nauczyciela na uczniów, wpływ reklamy na jednostkowe lub społeczne zachowania konsumpcyjne.

    Działania socjotechniki stanowią też jeden ze środków walki o władzę, rozwiązywania konfliktów społecznych, komunikacji społecznej itp.

    Podstawowe metody socjotechniczne to np. perswazja, manipulacja, intensyfikacja lęku. Klasycznym dziełem dotyczącym zastosowania socjotechniki w sprawowaniu władzy jest dzieło N. Machiavellego Książę. W praktyce oddziaływania socjotechniczne kierowane są zarówno na emocje (strach, współczucie, miłość), jak i na intelekt (prezentacja danych statystycznych, powoływanie się na badania i autorytety naukowe).

    Socjotechnika określana jest też jako inżynieria społ.

    Socjotechnikajest próbą praktycznego podejścia do socjologii, traktowana bywa jako dyscyplina odrębna lub jako jedna z możliwych funkcji tej nauki. Przez socjotechnikę rozumie się zespół ogólnych zaleceń dotyczących tego, jak przy uwzględnieniu istniejących ocen społecznych dokonywać świadomie przekształceń po to, aby osiągnąć zamierzone społecznie cele.

    Pionierami koncepcji socjotechnik byli myśliciele XX wieku. I tak L.Petrażycki rozwijał idee polityki prawa, to jest nauki węższej niż socjotechnika, zajmującej się tym, w jaki sposób za pomocą środków prawnych dokonywać racjonalnych zmian życia społecznego. Jego myśl rozwijał R.Pound na gruncie amerykańskim. W.Lenin zajmował się socjotechniką rewolucji formułując zalecenia mówiące o tym, jak dokonywać przekształceń w ramach wielkich struktur społecznych. G.Myrdal podejmował problem rozwiązywania konfliktów społecznych przez użycie świadomej wiedzy socjologicznej. On też a później K.Popper rozpowszechniali rozmaite dyrektywy socjotechniczne i przyczynili się do podjęcia analizy i refleksji dotyczących socjotechniki jako takiej. Na gruncie polskim socjotechniką zajmował się St. Ossowski.

    Obecnie refleksja socjotechniczna zwraca się ku czterem głównym rejonom życia społecznego: prawo, problematyka władzy, środki masowego oddziaływania i wychowanie.

    Problematyka socjotechniczna może dotyczyć małych grup i wielkich struktur.

    O ile socjotechniczne oddziaływanie na małe grupy jest stosunkowo łatwo sprawdzalne o tyle skuteczność socjotechnicznego oddziaływania na wielkie struktury jest bardzo złożona.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

 
%d blogerów lubi to: